Μια κορυφαία μορφή για το Παγκόσμιο και Ελληνικό σκάκι και παίκτης της ομάδας μας από το 1968

Ο Γιώργος Μακρόπουλος την δεκαετία του 1960 με φόντοτο έμβλημα του ΣΟΗ

Γιώργος Μακρόπουλος (29 Σεπτεμβρίου 1953 – 15 Σεπτεμβρίου 2026)

Ο Γιώργος Μακρόπουλος υπήρξε ένας από τους πιο σημαντικούς ανθρώπους στο ελληνικό σκάκι, τόσο σε αγωνιστικό όσο και σε διοικητικό επίπεδο. Γεννήθηκε το 1953, μεγάλωσε στο Ηράκλειο Κρήτης και το 1968 εγκαταστάθηκε στην Αθήνα, και έζησε στην Ηλιούπολη. Πρωταθλητής Ελλάδας 7 φορές: 1971, 1973, 1975, 1977 (με 100% επιτυχία!), 1978, 1980 και 1985. Ενίσχυσε την Εθνική ομάδα σε 3 Ολυμπιάδες (καλύτερο αποτέλεσμα το 1980, με 6,5 σε 11 αγώνες στην 1η σκακιέρα), σε Βαλκανιάδες (χρυσό μετάλλιο το 1985), καθώς και σε άλλες διοργανώσεις. Το 1978 πήρε τον τίτλο του διεθνούς μετρ και το 1981 (νικητής στο διεθνές τουρνουά της Ρώμης), έγινε ο πρώτος Έλληνας με νόρμα γκρανμέτρ.

Ο Γιώργος Μακρόπουλος το 1975, στο εντευτήριο του συλλόγου στην οδό Λευκάδος

Το ενδιαφέρον του στράφηκε γρήγορα στα διοικητικά. Διετέλεσε Πρόεδρος της Ελληνικής Σκακιστικής Ομοσπονδίας από το 1982 μέχρι το 2021, εκλέχτηκε Πρόεδρος της Μεσογειακής Ζώνης (1982-1986) και κατέλαβε υψηλές θέσεις στην Παγκόσμια Σκακιστική Ομοσπονδία FIDE. Αντιπρόεδρος (1986-1990), Γενικός Γραμματέας (1990-1996), Αναπληρωτής Πρόεδρος (1996-2018) και πάλι Αντιπρόεδρος (2022 μέχρι σήμερα).

Ο Γιώργος Μακρόπουλος με ένα από τα 7 πρωταθλήματα Ελλάδας

Απονομή διάκρισης από τον Πρόεδρο της FIDE Αρκάντι Ντβόρκοβιτς

Είναι ο άνθρωπος που αναμόρφωσε το Ελληνικό σκάκι. Υπήρξε βασικός συντελεστής για την έλευση των Σκακιστικών Ολυμπιάδων στη Θεσσαλονίκη το 1984 και το 1988. Ως δημοσιογράφος καθιέρωσε το 1977 τη σκακιστική σελίδα της εφημερίδας «Ελευθεροτυπία».

Στις πολλαπλές θητείες του στις πιο νευραλγικές θέσεις της FIDE, του πιστώνονται μια σειρά από σημαντικές επιτυχίες για το παγκόσμιο σκάκι, μεταξύ των οποίων η μεγάλη προβολή του σκακιού, τα υψηλά έπαθλα των κορυφαίων σκακιστών, η προσέλκυση χορηγών και η ανάπτυξη σε χώρες χωρίς σκακιστική παράδοση.

Ηλιούπολη 1972. Ο Γιώργος Μακρόπουλος με το Κύπελλο. Πρώτος από δεξιά ο 1ος Πρόεδρος του ΣΟΗ Κλέων Διονυσάτος

Γνώρισα τον Γιώργο το 1975, όταν γράφτηκα στον Σκακιστικό Όμιλο Ηλιούπολης. Ήταν ήδη τότε ένας πραγματικός μύθος για όλους εμάς τους νεαρούς σκακιστές. Ήταν η 1^η σκακιέρα της Ηλιούπολης για πολλά χρόνια και το ριψοκίνδυνο και επιθετικό του παιχνίδι πάντοτε συνάρπαζε. Δεν θυμάμαι πολλές παρτίδες του που να είχε περισσότερα από 5 λεπτά στο χρονόμετρό του μετά την 20^η κίνηση. Κι όμως τις περισσότερες φορές τα κατάφερνε.

Στην Κεντρική πλατεία της Ηλιούπολης μετά από ένα τουρνουά μπλιτς

Σκάκι στην Πλατεία Συντάγματος το 1987. Μια από τις πρώτες δράσεις προώθησης του σκακιού. Ο Γιώργος Μακρόπουλος παίζει στα δεξιά. Την παρτίδα παρακολουθούν ανάμεσα σε άλλους θεατές ο Κώστας Κατσιμίχας και ο Θανάσης Χριστοδούλου

Αρχίσαμε να κάνουμε παρέα και πάντα θα θυμάμαι τις βραδιές στο σπίτι μου που παρέα παρακολουθούσαμε τους αγώνες του αγαπημένου μας Ολυμπιακού. Τα χρόνια πέρασαν, όχι πάντα βελούδινα, αφού η σχέση μας είχε και εντάσεις και συγκρούσεις. Εκείνο όμως που πάντα έμενε ανάμεσά μας ήταν ένα αίσθημα ειλικρινούς φιλίας και αμοιβαίας αναγνώρισης για όσα προσπαθούσαμε να κάνουμε, ο καθένας από τη θέση του για το Ελληνικό σκάκι. Εκείνος φυσικά και για το Παγκόσμιο, με έργο πολύ πιο σπουδαία και πολύ πιο σημαντικά.

Στο Μουσείο Εθνικής Αντίστασης της Ηλιούπολης μια παρέα από τα παλιά. Από αριστερά Γιώργος Μακρόπουλος, Θοδωρής Γιάκος, Θανάσης Κουτσιουμάρης, Λουκάς Ζαχείλας, Γιώργος Φέστας και Κώστας Ουζούνης

Σήμερα αισθάνομαι ότι έχασα έναν πολύ δικό μου άνθρωπο, έναν φίλο που αγαπούσα και που η απουσία του θα είναι για πάντα μια μικρή μαχαιριά στην καρδιά. Κι ακόμα αισθάνομαι ότι το κενό που αφήνει πίσω του θα είναι ένα από εκείνα τα κενά, που όσο κι αν παρηγορητικά λέμε ότι ‘θα αργήσουν να καλυφθούν’, προσωπικά πιστεύω ότι ποτέ δεν κλείνουν. 

Από αριστερά Γιώργος Μακρόπουλος, Στάθης Ευσταθόπουλος και Λουκάς Ζαχείλας

Μαζί με τον Γιώργο κλείνει μια εποχή. Η απώλεια είναι δυσβάσταχτη για το Παγκόσμιο σκάκι, αλλά ακόμα πιο επώδυνη για το Ελληνικό. Και η πόλη της Ηλιούπολης, η ομάδα της Ηλιούπολης, έχασε για πάντα τη σημαία της.

Γεια σου φίλε μου…

(Αποχαιρετισμός από τον Πρόεδρο του ΣΟΗ Λουκά Ζαχείλα)

Από τις απονομές στο εντευκτήριο του συλλόγου μας. Από αριστερά Γιώργος Μακρόπουλος, Αντώνης Λεβαντής, Κωνσταντής Καβουρίδης, Παναγιώτης Κώστας και Ανδριάννα Αναστασοπούλου

Απόνομή διάκρισης από τον τέως Δήμαρχο Ηλιούπολης Γιώργο Χατζηδάκη

Συνάντηση γνωριμίας με τον Δήμαρχο Ηλιούπολης Στάθη Ψυρρόπουλο